km pilota wz. 33, kal. 7,9mm

strona główna

Polski karabin maszynowy pilota wz. 33, kal. 7,9 mm.

Po uruchomieniu w Państwowej Fabryce Karabinów w Warszawie produkcji rkm Browning wz. 28 i ckm wz. 30 biuro studiów tego zakładu opracowało w latach 1931/1932 model polskiego karabinu maszynowego pilota, który po próbach został skierowany do produkcji i przyjęty do uzbrojenia jako wz. 33. Jego konstruktorem był inż. Bolesław Jurek. Karabin powstał jako modyfikacja ckm wz.30.
Broń działała na zasadzie krótkiego odrzutu lufy i strzelała z zamkniętego zamka, a jej zasilanie odbywało się z ogniwkowych taśm metalowych doprowadzonych do karabinu maszynowego z lewej strony.

Dane techniczne 
Kaliber broni; 7,9 mm
Długość broni; 1000 mm
Długość lufy; 605 mm
Masa broni; 11,5 kg
Masa lufy; 1,43kg

Szybkostrzelność; ok 1000 strz/min
Wymiana części, nawet w przypadku braku widocznych śladów zużycia:
po oddaniu 2500 strzałów: iglica i sprężyna podajnika
po oddaniu 5000 strzałów: lufa i zaczep kurkowy


Polski karabin maszynowy pilota wz. 36, kal. 7,9 mm.

Po kilkuletnim użytkowaniu przez lotnictwo km pilota wz. 33, który spełniał pokładane w nim nadzieje Kierownictwa Zaopatrzenia Uzbrojenia i Dowództwa Lotnictwa, po stanowiono zlecić Państwowej Fabryce Karabinów w Warszawie ulepszenie tego wzoru zmierzające do zwiększenia szybkostrzelności oraz wprowadzenia dwustronnego podawania nabojów. Biuro Studiów PFK dysponowało już w tym czasie gronem doświadczonych specjalistów uzbrojenia, którzy przy współpracy z pracownikami Instytutu Technicznego Uzbrojenia szybko opracowali nowy model. Wszechstronne próby tej broni wypadły pomyślnie i została ona skierowana do produkcji jako km pilota wz. 36. Niezależnie od uzyskanej szybkostrzelności 1200 strz/min i możliwości doprowadzania taśm do broni z obu stron, zależnie od miejsca jej montażu w samolocie, w czasie prac nad nią w PFK zbudowano też model dla stanowisk ruchomych, tzw. obserwatorski. Ponieważ w tym czasie były już mocno zaawansowane prace nad lkm lotniczym wz. 37, wywodzącym się od rkm Browning wz. 28, nie przewidywano dostaw dla polskiego lotnictwa wersji obserwatorskiej km wz. 36. Partię lotniczych km obserwatorskich wz. 36, kal. 7,9 mm, wykonano dla Bułgarii, dostarczając je razem z zamówionymi samolotami PZL-43A i B.
Karabin maszynowy pilota wz. 36 był podobny z zewnątrz oraz z układu wewnętrznych części do km wz. 33 i działał na tej samej zasadzie. Różnice między dwoma wzorami zachodziły w kształtach niektórych części i sposobie montowania broni. I tak, pokrywa komory zamkowej km wz. 36 otwierała się do tyłu, gdy we wz. 33 odchylała się w prawą stronę. Zmieniony był też nieco kurek, trzon zamkowy, przednie wodzidło podajnika i zespół przesuwaka. Do km wz. 36 o prawostronnym donoszeniu nabojów nie nadawało się suwadło z km wz. 33, gdyż miało inną konstrukcję.
Karabin maszynowy pilota wz. 36 był produkowany do wybuchu wojny i stanowił uzbrojenie samolotów RWD-14 Czapla, LWS-3 Mewa, PZL-46 Sum, PZL-50 Jastrząb oraz innych nowopojektowanych samolotów.


Źródło:
"Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918 - 1939" A. Popiel
"Karabin maszynowy pilota wz 33" IBTL 1934r.