granaty ręczne
strona główna
broń strzelecka
broń pancerna
artyleria
organizacj wojsk



Granat zaczepny wz.1924
Masa całkowita granatu 360 g, masa skorupy 70 g,
Ciężar ładunku wybuchowego 150 g, ciężar zapalnika 137 g.
Granat miał skorupę wykonaną w cienkiej blachy, rozrywał się na dużą liczbę drobnych odłamków o skutecznym promieniu rażenia: 10 - 20 m.
Do granatu użyto zapalnika wz.Gr.31.
Inne odmiany granatów - dymne, łzawiące, oraz zapalające wyglądem przypominały granat zaczepny, lecz zamiast materiału wybuchowego, stosowano w nich odpowiednie substancje chemiczne.


Granat obronny wz.1924.
Masa całkowita granatu 600 g, masa skorupy 410 g,
Ciężar ładunku wybuchowego 60 g, ciężar zapalnika 137 g.
Skorupa granatu obronnego wykonana była z grubego lanego żeliwa, granat rozrywał się na dużą liczbę odłamków o skutecznym zasiegu  rażenia w promieniu do 100 m, dlatego granaty należało rzucać  spoza zasłony (np. zza muru, z okopu). Do tego granatu używano także zapalnika wz. Gr. 31.




Zasady użycia:
Granat ręczny jest bronią pojedynczego żołnierza, która uzupełnia broń strzelecką w walce na najbliższe odległości.
Ogólna zasada w walce granatami: rzucać mało, lecz daleko i celnie. Granat źle rzucony nie zaszkodzi nieprzyjacielowi, może być nawet przez niego odrzucony z powrotem.
Granaty używa się w natarciu i obronie w tych położeniach walki, gdy żołnierz znajduje się od nieprzyjaciela w tak bliskiej odległości, z której nie może go zwalczyć ogniem broni strzeleckiej. Granaty są szczególne przydatne w walce w terenie umocnionym, pełnym zagłębień i osłon sztucznych lub naturalnych, w walce w miejscowościach, w lesie i w nocy.
W obronie, odpierając szturm nieprzyjaciela, można utworzyć przy pomocy granatów ręcznych zaporę ogniową na bardzo bliskie odległości. Zasadniczo żołnierz najczęściej używa granatu bez rozkazu, z własnej inicjatywy.
Zespół walczący granatami, jest to grupa żołnierzy, która w danym czasie wykonuje pewne zadanie bojowe przy użyciu granatów ręcznych. Ogień zaporowy (zespołu walczącego granatami), oddany na rozkaz dowódcy jako ogień salwami, lub ciągły (kolejno po sobie następujące rzuty), wywiera wielkie wrażenie moralne na nieprzyjacielu.
Zadaniem bojowym, w którym działanie zespołu granatami ma szczególne znaczenie, jest zwijanie zagłębień terenowych, odcinków okopów, lub umocnień w walkach w miejscowościach.
Ilość żołnierzy w zespole nie jest ściśle określona. W drużynie strzeleckiej może być kilka zespołów, a niekiedy całą drużynę walczącą granatami należy uznać za jeden zespół. Wykonywanie ognia granatami ręcznymi przez zespół polega na tym, że jeden lub dwóch najlepiej rzucających rzuca granaty, reszta zaś zespołu dostarcza granaty lub ubezpieczenie rzucających. Działaniem zespołu kieruje dowódca.
W walce z kawalerią nieprzyjacielską, w chwili gdy zbliży się ona na odległość około 100m rzuca się przed konie salwy granatów ręcznych. Korzystniej jest rzucać je raczej za wcześnie, przed konie.
Granatami można także zwalczać broń pancerną na małych odległościach. Rzuca się je z miejsc zakrytych, rowów, domów itp., tak aby wybuchały pod pojazdem.
W latach dwudziestych w skład drużyny piechoty wchodziła sekcja grenadierska (obok sekcji fizylierskiej i obsługi rkm). Zasady walki sekcji były podobne do walki zespołu grenadierskiego. W skład sekcji wchodził dodatkowo grenadier uzbrojony w karabin z garłaczem. Zadaniem grenadiera uzbrojonego w garłacz było zwalczanie przeciwnika znajdującego się poza zasięgiem granatów ręcznych. Ze względu na małą celność garłaczy, wskazane było łączenie ich, w ramach plutonu, w grupy po 2 - 4 garłacze. Małą celność rekompensowała większa ilość wystrzelonych na cel granatów.


Granaty francuskie
Granat zaczepny O.F.
masa granatu: 255g
masa materiału wybuchowego: 150g
zapalnik automatyczny, czasowy o opóźnieniu 5-6s.

Granat obronny C.F.
masa granatu: 550g
masa materiału wybuchowego: 30g
zapalnik automatyczny, czasowy o opóźnieniu 5-6s

Granat obronny F.1
masa granatu: 700g
zapalnik automatyczny, czasowy o opóźnieniu 5-6s

Granaty niemieckie:
Granat zaczepny trzonkowy
masa granatu: 800g
masa materiału wybuchowego: 300g
zapalnik tarciowy, czasowy o opóźnieniu 5s

Granat obronny, jajowy
masa granatu: 300g
masa materiału wybuchowego: 30g
zapalnik tarciowy, czasowy o opóźnieniu 5s


Źródło:
"Podręcznik dowódcy plutonu strzeleckiego" Wydawnictwo MSW 1938r.
"INSTRUKCJA WALKI GRANATEM" 1931r.
"Instrukcja grenadierska" 1923r.