Pistolet wz. 35 Vis
broń strzelecka
strona główna


Projekt pistoletu został ukończony pod koniec 1930 r., a lutym 1931r. prototyp był już gotowy i przeprowadzono pierwsze próby. Pistolet uzyskał patent polski nr 1556t i otrzymał nazwę WiS (od pierwszych liter nazwisk konstruktorów). Na życzenie Departamentu Uzbrojenia później literę W zamieniono na V, tworząc łaciński wyraz Vis - siła. Następnie, w pracowni broni małokalibrowej w Zielonce pistolet poddano wszechstronnym próbom, w czasie których ogółem oddano z prototypu ponad 6000 strzałów. Ze wszystkich prób pistolet wyszedł zwycięsko, wykazując dużą niezawodność oraz bardzo dobrą celność.
Ogólnie, broń tę wzorowano na amerykańskim pistolecie Colta wz. 1911, zastosowano w niej jednak szereg własnych rozwiązań. Działanie było oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy. W czasie strzału lufa była ryglowana za pomocą dwu pierścieni wchodzących do odpowiednich wycięć w zamku. Do momentu wylotu pocisku lufa wykonywała ruch prostoliniowy, następnie tylna jej część obniżała się i następowało odryglowanie broni. Wyeliminowanie ruchomego łącznika zastosowanego w konstrukcji Colta w znacznym stopniu poprawiło celność broni. Sprężynę powrotną umieszczono pod lufą, na teleskopowej żerdzi. W tylnej części chwytu wykonano specjalne szyny do przyłączania dostawianej kolby. W broni zastosowano kurek zewnętrzny z zębem wstępnego napięcia - wykluczało to przypadkowy strzał przy niedociągnięciu kurka. Prototyp pistoletu składał się z 48 części (włączając w to śruby i przetyczki).
Produkcję pistoletów podjęto w Państwowej Fabryce Broni w Radomiu. Od 1936r. pistolet pod nazwą Vis wz. 1935 stał się etatową bronią osobistą oficerów i podoficerów WP.
W miarę rozwoju produkcji pistolety sukcesywnie wprowadzono do armii. W czerwcu 1938 r. pistolety Vis były już w jednostkach pancernych, kawalerii i lotnictwie, w następnej kolejności broń tę miała otrzymać piechota, łączność i artyleria. Docelowe zapotrzebowanie wojska wynosiło około 90.000 szt. Do wybuchu wojny wyprodukowano ok. 45.000 pistoletów.
Na zamkach egzemplarzy prototypów był umieszczony napis: „Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia Fabryka Karabinów 1930 R" lub „Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia Fabryka Broni w Radomiu", a na broni produkcji seryjnej ,,FB Radom", poniżej rok produkcji, znak orła, Vis wz. 1935, nr patentu oraz znaki przystrzeliwania i kontroli. Broń charakteryzowała się bardzo starannym wykończeniem, nie spotykanym w broni wojskowej. W wojsku Polskim pistolet noszono w skórzanym futerale, który miał dwie kieszenie na dodatkowe magazynki.
Działania wojenne w 1939r. nie kończą historii produkcji pistoletu. Ze względu na walory broni Niemcy postanowili wznowić jego produkcję. Łącznie w latach 1940 - 1945 wyprodukowano ich ponad 350.000.
Pewną liczbę Visów wyprodukowano konspiracyjnie z elementów wynoszonych z Fabryki Broni w Radomiu.

Dane techniczne:
Kaliber; 9 mm,
masa broni bez naboi; 1000g,
załadowanego: ok 1120g
masa magazynka bez naboi: ok 73g
załadowanego: ok 170g

długość broni 200 mm,
długość lufy 120 mm,
gwint prawoskrętny, 6 bruzd

wysokość 140 mm,
szerokość 33 mm,
pojemność magazynka 8 naboi,
prędkość początkowa pocisku 345 m/s,
szybkostrzelność praktyczna: ok 10 strz/min
przebijalność: drewno sosnowe suche grubości 12cm z odległości 15m, drewno sosnowe suche grubości 10cm z odległości 50m


Źródło:
"Polskie konstrukcje broni strzeleckiej" Z. Gwóźdź, P. Zarzyski
"Instrukcja o broni Instrukcja strzelecka pistolet VIS wz. 35" 1937r.