lkm wz. 08/15
broń strzelecka
strona główna


W trakcie walk na polach bitew I Wojny Światowej, okazało się, że ciężkie karabiny maszynowe nie spełniają wszystkich pokładanych w nich nadziej. Niezbędne okazało się wprowadzenia na uzbrojenie znacznie lżejszych i przez to bardziej mobilnych typów broni maszynowej. Najprostszą metodą było "odchudzenie" posiadanych ckm-ów. W ten sposób zmodernizowano niemiecki ckm typu Maxim wz 1908. Tylce zastąpiono drewnianą kolbą a ciężką saneczkową podstawę lekkim dwójnogiem. Zasilanie broni odbywało się za pomocą 100 nabojowej taśmy umieszczonej w bębnowym pojemniku przymocowanym do karabinu. W ten sposób powstał lkm wz 08/15, podobnie jak ckm chłodzony był wodą. W zmodernizowanym modelu wz. 08/18 wprowadzono chłodzenie powietrzem.
Broń ta w stosunkowo dużej ilości znajdowała się na uzbrojeniu Wojska Polskiego. W 1931r. posiadano ok. 6600szt (wg innych źródeł 7500) a w 1939r ok. 5700szt. W chwili wybuchu wojny stanowiły uzbrojenie pomocnicze w jednostkach artylerii, saperów, Batalionów Obrony Narodowej oraz, na podstawach przeciwlotniczych, przeciwlotniczych kompanii km.
Dane techniczne lkm wz. 08/15:
Kaliber: 7,92mm
Masa broni [z wodą]: 16,8kg
Masa kufy: 1,8kg
Masa dwójnogu: 1,7kg
Masa bębna na 100 naboi (pusty)): 1,85kg
Masa taśmy z 100 nabojami: 2,80kg
Masa wodnika z wodą: 6,50kg
Długość broni: 1410mm,
Długość lufy: 720mm
Prędkość początkowa pocisku: 845m/s

(15kB)
(16kB)
Źródło:
"Karabiny maszynowe od czasów najdawniejszych do ostatniej doby" Wł. Ostowski 1930r.
"Polskie konstrukcje broni strzeleckiej" Z. Gwóźdź, P. Zarzyski