ckm Hotchkiss wz. 14 i 25
broń strzelecka
strona główna


Na uzbrojeniu WP w 1930 r.znajdowały się; 7,92mm ckm niemiecki systemu Maxima wz. 1908, 7,62mm ckm rosyjski tegoż systemu wz. 1919 i 1910/28, 8 mm ckm austriacki wz. 1907 Schwarzlose, angielski ckm Vickersa, 7,92 mm ckm Browninga oraz francuskie ckm Hotchkissa wz. 1914 i 1925.
Te ostatnie ze względu na prostą budowę i bardzo wygodne chłodzenie powietrzem miały w wojsku licznych zwolenników i początkowo przewidywano, iż będą stanowić zasadniczy typ ckm w WP. Na przełomie lat 1924/1925 decyzją władz wojskowych zamówiono w firmie "Hotchkiss" 1000 takich karabinów.
Dostarczona do Polski broń stanowiła zmodyfikowaną wersję francuskiego ckm wz. 1914, która otrzymała oznaczenie jako wz. 1925. Broń posiadała nieznacznie skróconą lufę oraz była przystosowana do 7,92 mm amunicji polskiej (ckm wz. 1914 posiadał kal. 8 mm i był dostosowany do amunicji typu Lebel).
Latem 1926 r. w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu przeprowadzono próby tych karabinów, które wykazały, że broń jednak wykazuje szereg niedomagań. Stosowana w Polsce amunicja mauserowska z pociskiem w płaszczu stalowym powodowała szybkie przegrzewanie się luf, a tym samym znaczne ich zużycie. Następowało to po wystrzeleniu kilku tysięcy pocisków, podczas gdy 8 mm lufy do amunicji francuskiej wytrzymywały kilkanaście tysięcy strzałów. W czasie dłuższej eksploatacji ckm w warunkach polowych uszkodzeniom ulegały również nogi podstawy. Ponadto, broń nie posiadała urządzenia ułatwiającego jej dobre ujęcie przy zmianie stanowiska ogniowego, co przy mocno nagrzanej lufie utrudniało znacznie manewrowanie karabinem.
Karabin maszynowy Hotchkissa był bronią samoczynną, działającą na podstawie odprowadzenia gazów z lufy przez otwór w lufie. Ryglowanie klinowe

Dane techniczne ckm Hotchkiss wz. 1925
Kal. 7,92mm
Długość:
broni: 1290mm
lufy: 775mm
Waga:
broni: 23,8kg
lufy: 10,4kg
podstawy: 12,5kg
Zasilanie: taśmy metalowe na 24 i 251 naboi

Dane techniczne ckm Hotchkiss wz. 1914
Kal. 8,0mm
Długość:
broni: 1390mm
lufy: 800mm
całkowita, z tłumikiem płomieni i kolbą: 1940mm
Waga:
broni: 25,0kg
lufy: 10,4kg
podstawy:
wz. 16: 24,0kg
wz. 15: 26,4kg
najniższy celowni: 200m
najwyższy celownik: 2.400m
wysokość podstawy wz. 16 w pozycji:
siedzącej: 760mm
pośredniej: 600mm
leżącej: 450mm

Zasilanie: taśmy metalowe na 24 i 251 naboi
Naboje umieszczone są w taśmach blaszanych krótkich, 24 sztuk w każdej, lub w taśmach blaszanych długich, składających się z ogniw, w każdym ogniwie mieszczą się 3 naboje (w całej taśmie 251 naboi).
Ładowanie,
1. Rączkę zamkową odciągnąć wstecz tak daleko, aż tłok gazowy zaczepi się o zaczep tłoka gazowego.
2. Rączkę zamkową odsuwa się z powrotem do przodu.
3. Z lewej strony donośnika wsuwa się taśmę tak daleko, aż pierwszy nabój znajdzie się naprzeciw trzonu zamkowego, karabin maszynowy jest naładowany.

Najważniejsze zalety karabina maszynowego Hotchkissa (na amunicję francuską):
a) mała ilość części składowych;
b) części są solidnej budowy.
Obie te zalety niezmiernie wpływają na łatwość rozkładania i składania karabina, lub zmianę uszkodzonej części.
c) mała ilość zacięć;
d) mały ciężar taśm blaszanych i tani ich wyrob.
Najważniejsze wady:
a) zbyt szybkie nagrzewanie lufy;
b) nadmierna długość karabina (z tłumikiem promieni i kolbą 1940 mm), co utrudnia maskowanie i przenoszenie karabina maszynowego;
c) brak urządzenia ułatwiającego dobre ujęcie karabina maszynowego przy przenoszeniu, a czołganie się z nagrzanym karabinem maszynowym, prawie niemożliwe;
d) w stosunku do znacznego ciężaru karabinu maszynowego, nogi podstawy są zbyt słabe;
e) wyrób niektórych części składowych jest bardzo skomplikowany i w przypadku uszkodzenia jakiejkolwiek części, trzeba usunąć całą, bardzo dużą i o skomplikowanym wyrobieniu, a więc drogą część (np. tłok gazowy, lufa):
f) powietrzne chłodzenie lufy jest niewystarczające przy użyciu naboju o większej od francuskiego szybkości początkowej pocisku i twardym płaszczu pocisku;
g) bardzo trudne, a czasem wręcz niemożliwe jest dopasowanie nowej lufy do starego karabinu maszynowego w polu, co komplikuje niezmiernie zaopatrzenie wojska w polu i znacznie podnosi koszt (konieczne są duże zapasy kompletnych k. m. w składach). Pasowanie starych (lecz jeszcze dobrych) luf do starych, lecz dobrych ko1mór zamkowych nawet w warsztacie jest niemożliwe,
h) taśmy blaszane, aczkolwiek bardzo lekkie i tanie - ranią ręce obsługi (przy ładowaniu) swoimi ostrymi krawędziami;
i) mechanizm zamkowy czuły na zanieczyszczenie;
j) konieczność regulowania regulatora gazowego.


Źródło:
"Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939" A. Konstankiewicz
"Karabiny maszynowe od czasów najdawniejszych do ostatniej doby" Wł. Ostowski 1930r.
Instrukcja: "Karabin maszynowy Hotchkiss opis i rysunki" 1919r.