Trabutium
powrót

Trabutium (zwane także frondibola, trebuchet, perier, bleide,tribock, petraria), miotające pociski stromotorowo i charakteryzujące się stuprocentwą celnością, należało do machin barobalistycznych, w których zastosowano przeciwwagę stałą. Był to rodzaj belki (opartej na specjalnej konstrukcji), której jeden koniec obciążono skrzynią lub workami napełnionymi kamieniami, piaskiem, gliną lub ołowiem, a drugi zaopatrzono w procę. Gwałtowne opadnięcie belki pod wpływem przeciwwagi powodowało wyrzucenie pocisku. Jeżeli zamierzano traf'ić w określony punkt, a machina biła zanadto w prawo lub w lewo, błąd poprawiano przez obrócenie konstrukcji. Jeżeli strzał przenosił lub nie osiągał celu, umieszczano w procy odpowiednio cięższy lub lżejszy pocisk, uprzednio go zważywszy.
Machiny te szeroko rozpowszechnione w Europie Zachodniej stosowali równi Słowianie Nadbałtyccy w walkach z Duńczykami w XII wieku. Machin tych użyto podczas pierwszego oblężenia Wołogoszczy w roku 1184. Słowianie miotali kamienie największego kalibru tak celnie, że flota duńska wzmocnio okrętami rugijskimi, nie mogła zbliżyć się do bronionego grodu i przystąpić do szturmu.