Bricoli
powrót

Bricoli (zwany także pfeilschleider) to machina neurobalistyczna do miotania oszczepów i strzai po torze płaskim, ze względu na swą prostotę i niezawodność stosowana była powszechnie do momentu wynalezienia dział prochowych. Prymitywną jego wersją było zwykłe drzewo z poobcinanymi gałęziami, na którego wierzchołku umieszczano kamień. Wykorzystując jego naturalną sprężystość, za pomocą lin przyciągano je do ziemi i puszczano, co powodowało wyrzucenie pocisku.
Rozwinięciem machiny było urządzenie, w którym drzewo zastąpio sprężystą drewnianą belką, odginaną za pomocą kołowrotu i lin zamontowaną do słupa pełniącego funkcję lawety. Ruchome ramię, na którym kładziono oszczepy lub strzały, zwykle zapalające, pojedynczo lub zebrane w wiązki, mogło być w zależności potrzeb podnoszone i opuszczane dzięki podpórce wkładanej w specjalne nacię na słupie; w ten sposób regulowano pionowy kąt strzału. Odległość strzału ustalano przez odpowiednie odgięcie belki, a kąt poziomy pozostawał cały czas niezmienny, znacznie ograniczając tym samym pole rażenia. Z problemem tym poradzono sobie wreszc budując bricoli na podstawie umożliwiającej obrót słupa, dzięki czemu stała się bardziej uniwersalna. Z czasem belkę sprężystą zastąpiono prętem stalowym, dużo bardziej wytrzymałym na odkształcenia, co pozwoliło na zwięks nie zasięgu strzału do 1100 m.